خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن‌که رفت امروز و صد دل می‌رود دنبال اوکاش فردا جان برون آید به استقبال او
۲
بس که همچون سایه خواهم خویش را پامال اوهر کجا او می‌رود من می‌روم دنبال او
۳
وه! چه خوش جا کرده است آن خال مشکین بر رخشکاش بودی مردم چشمم به جای خال او
۴
هر شبی بر آستان بزم آن مه سر نهمتا چو مست از در برون آید شوم پامال او
صفحهٔ ۱ از ۲