خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاکم بره پیک حریم حرم اوباشد که بجایی برسم در قدم او
۲
بر داغ دلم مرهم راحت مگذاریدتا کم نشود راحت درد و الم او
۳
زین گونه که بر من ستم دوست خوش آیدخوش نیست که بر غیر من آید ستم او
۴
می سوزم و این آه جگر سوز دلیلستکز جان و دلم دود برآورد غم او
صفحهٔ ۱ از ۲