خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان من در فرقت جانان برآید کاشکی!هم اجل، چون عمر، ما را بر سرآید کاشکی!
۲
آرزو دارم که بینم: سنبل تر بر گلشزودتر این آرزوی من بر آید کاشکی!
۳
چند با آن شکل شهر آشوب آید خشمناک؟چند روزی هم بشکل دیگر آید کاشکی!
۴
باغ خوبی را نباشد چون وفا هرگز بریآن نهال حسن روزی در بر آید کاشکی!
صفحهٔ ۱ از ۲