خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۴۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گلستان جمالت در کمال خرمیعالم از ناز تو پر شد، نازنین عالمی
۲
خرمن آدم چو بهر دانه ای بر باد شدچون کند با دانه خال تو مسکین آدمی؟
۳
مرده صد ساله را در یک نفس جان میدهیبا تو کی باشد مسیحا را مجال همدمی؟
۴
سینه را گفتم که: بی غم شو، دل غمناک گفت:با غمش جایی که من باشم چه جای بی غمی؟
صفحهٔ ۱ از ۲