خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱۷۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن شمع چه شمع است که برنامه و دفتردودش همه مشک است و فروغش همه گوهر
۲
وان ابر چه ابرست که بر سوسن و نسرینبارد همه یاقوت و فشاند همه عنبر
۳
وان باز چه بازست که باشد گه پروازگیرندهٔ بیچنگل و پرَّندهٔ بی پر
۴
وان شاخ چه شاخ است که در باغ کفایتتوفیق بود برگش و توقیر بود بر
صفحهٔ ۱ از ۱۴