خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۳۴۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا فرّ نوبهار بیاراست بوستانباد صبا ز خاک برآورد پرنیان
۲
سَرْ گنج برگشاد و سَرِ نافه برگشادیاقوت و مشک داد به گلزار و بوستان
۳
از سیم خام و لعل بدخشی نثار کردبر فرق شاخ نسترن و شاخِ ارغوان
۴
مر دشت را ز سبزه بپوشید پیرهنمرکوه را ز لاله برافکند طیلسان
صفحهٔ ۱ از ۸