خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۴۴۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیره شد ماه خرد بر آسمان مهتریخشک شد سرو هنر در بوستان سروری
۲
راست پنداری که جنبان شد زمین از زلزلهپاره شد از جنبش او بارهٔ اسکندری
۳
کس ندید این حادثه کز روز یکساعت شدهدر نشیب افتد زبالا آفتاب خاوری
۴
بامداد از دولت و نیکاختری ثانی نداشتچاشتگه فانی شد اندر محنت و شوم اختری
صفحهٔ ۱ از ۱۱