خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز مه آزمای دگر آزموده رازیرا محل بوده نباشد نبوده را
۲
گر جاهلی ستایش جاهل کند ولینتوان ستود پیش خرد ناستوده را
۳
بر هر کس اعتماد مکن زان که هرزه گویباور نکن که باز نگوید شنوده را
۴
جانش بکاهد ار ندهی رخصتش به گفتنتوان خموش داشت سخن بر فزوده را
صفحهٔ ۱ از ۲