خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو عشق پرده بر افکند و عقل شد محبوبچه باک که از آن به دیوانگی شدم منسوب
۲
به عشق پرتو خورشید عشق می جویموگرنه عقل چه بیند به دیده ی معیوب
۳
قدم چو باز نگیرم همه به دست آرمعلی الخصوص چنین طالب و چنان مطلوب
۴
به صدق دشمن جانیم و در نمی گنجدمحبت دگری با محبت محبوب
صفحهٔ ۱ از ۲