خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو را تا با تو باشد چون و چندتنباشد راه درویشی پسندت
۲
بروتی بر جهان زن کین زبون گیرندارد جز برای ریشخندت
۳
دمی گر یا تو در سازد دگر دمبسوزاند بر آتش چون سپندت
۴
قلندر‌وار اگر مردی برون برکه خوی خواجگی از بن بکندت
صفحهٔ ۱ از ۳