خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی از تو مرا می دهد به وصل بشارتبه مژده می دهمش گر کند به دیده اشارت
۲
گرم عقوبت صد خون ناحق است به گردنعذاب روز فراقت کفایت است کفارت
۳
به یورت گاه تو تا کوچ کرده اند از این جاهزار بار به روزی برفته ام به زیارت
۴
نظر به جانب ما کن بیا که همت درویشاثر کند به ضعیفان مبین به چشم حقارت
صفحهٔ ۱ از ۳