خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مثل تو را دوست داشتن نه صواب استاین مثَل تشنه و فریب سراب است
۲
وصل تو در یافتن خیال نبندمور متصور شود معاینه خواب است
۳
در تو نخواهد رسید هدهد جهدمور به مثل آن که هدهدست عقاب است
۴
پرتو خورشید پیش نور جمالتدر بر طاووس هم چو پرّ غراب است
صفحهٔ ۱ از ۳