خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر من چرا وساوس شیطان به قوت استزیرا که عقل در رهر عشاق علت است
۲
گر بر تو نیست ظاهر و روشن نمی شودتعیین این مقاسمه از بدو فطرت است
۳
گرچه عنایت از طرف اکتساب نیستتوفیق اکتساب به وجه عطافت است
۴
هم راه هر که شد نظر التفات حقاو را شبان تیره به مشعل چه حاجت است
صفحهٔ ۱ از ۳