خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این سرو خرامان ز گلستان که برخاستوین ترک پری‌وش ز شبستان که برخاست
۲
این فتنه کزو خیره بماندند زن و مرددر عهد که بوده‌ست و به دوران که برخاست
۳
تا این بت کافر بچه با آن دل سنگیندر کشتن فرزند مسلمان که برخاست
۴
زلف از پی بر هم زدن کار که بربستخاص از پی خون ریختن جان که برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳