خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون جمله تویی بهانه برخاستشکل دویی از میانه برخاست
۲
پس من ز میان برون شوم بهکاین فتنه هم از دوگانه برخاست
۳
عشق آمد و در میانه بنشستفریاد ز هر کرانه برخاست
۴
عکسی ز جمال دوست بنمودتا شور و شر از میانه برخاست
صفحهٔ ۱ از ۳