خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگزت روزی هوای ما نخاستآخر این نامهربانی تا کجاست
۲
ما به تو مشتاق و تو از ما ملولعاشق تنها به حسرت مبتلاست
۳
دل به دل گویند ره دارد بلیچون حجاب از راه برخیزد رواست
۴
لیک شخص ناتوان را نیز هماز پی پیوند جسمانی رجاست
صفحهٔ ۱ از ۳