خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندانسته بودی تو ای دوست راستکه راه خدا پر نهنگ بلاست
۲
نیرزد دو عالم به یک کاسه دوغز فرط سخایی که در طبع ماست
۳
دل و دین و جان و تن و مال و جاهاگر در سر دوست کردی رواست
۴
وگرنه حرام است بر تو چو خوکز من بشنو ای گرگ فرسوده راست
صفحهٔ ۱ از ۳