خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قاعدهٔ روزگار پرورش ناسزاستورنه گداپیشه را دست تسلط چراست
۲
عقل تبّرا کند از دل دنیاپرستدل نبود گر نرفت بر روش عقل راست
۳
دنیی و دین پیش ما هست مثال دو رعدهر دو به هم برزدن شیوهٔ چالاک ماست
۴
مرکب شبدیز نیست لایق هر خرسواردر خور هر ناسزا هم به سزا ناسزاست
صفحهٔ ۱ از ۴