خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کو نظرش به جاه و مال استمستغرق قلزم ضلال است
۲
خود را به محیط در مینداززیرا که خلاص از او محال است
۳
نتوان به در آمدن ز گردابور زان که طمع کنی خیال است
۴
آن ها که به انزوا نشستنددانی که چرا درین سوال است؟
صفحهٔ ۱ از ۳