خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می بیارید که می داروی درد حکماستمکشیدش که نیاید مدهیدش که نخواست
۲
می به تکلیف نباید به کسی داد به زورجز به مخمور و به این قاعده تکلیف رواست
۳
می به نزدیک بهائم چه بها ارزد هیچبرو از زنده دلان پرس که جان را چه بهاست
۴
دائم از ماهِ قدح در عرقِ تشویرستچشمه ی نیّر خورشید که در عین ضیاست
صفحهٔ ۱ از ۳