خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را جانی‌ست با جانان ماستجان ما چون او شود او جان ماست
۲
هر دو عالم گر یکی بینی به اوآن یکی سرچشمه ی حیوان ماست
۳
چشمه ی خضر و زلال زندگیجمله در حرف سخنگویان ماست
۴
در صفات نیستان گر آیتیهست حمدالله آن در شأن ماست
صفحهٔ ۱ از ۳