خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ابرِ نیسان دیده ی گریان ماستدوزخ سوزان دل بریان ماست
۲
چون ز درد سینه میگرییم زارهرکجا دردی‌ست در دیوان ماست
۳
سر ز جایی عاقبت بیرون کندجنبشی کاندر میان جان ماست
۴
گر مسلمانی‌ست این گر کافری‌ستقبلهٔ ما هم رخ جانان ماست
صفحهٔ ۱ از ۲