خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان پرفتنه از جانانهٔ ماستفلک سرمست از پیمانهٔ ماست
۲
تپان مرغ دل اندر بر ملک رابه بوی دام کاه و دانهٔ ماست
۳
اگرچه از همه اکوان برون استچو هست اندر درون هم خانهٔ ماست
۴
خردمندان نه مرد این حدیثنددر این ره عقل کل دیوانه ی ماست
صفحهٔ ۱ از ۳