خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فراق دوستان کاری عظیم استچه می‌گویم که دردی بس الیم است
۲
اگر چه دوست با ما نیست یک دموصالش مونس و هجران ندیم است
۳
اگر هجران، خیالش همنشین استوگر وصل، اتصالش مستقیم است
۴
به جز او هیچ دیگر دوستان رابه حمدالله نه امّید و نه بیم است
صفحهٔ ۱ از ۴