خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنجا همه شیر و انگبین استاین جا بنگر که همچنین است
۲
ساقی غِلمانِ ماه روی اندشیر و می و شهد و حور عین است
۳
از مجلس ما اگر درآییبینی که بهشت راستین است
۴
ما را مشمر ز خودپرستانشک ممتنع از پی یقین است
صفحهٔ ۱ از ۳