خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۸۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنون که قبله ی من روی آن نگارین استسجود پیش رخ او کنم که راه این است
۲
نماز من چو در این قبله طاعت است و قبولز خاک قبله ی خود ساختن چه آیین است
۳
چو روی دوست بود فارغم ز قبله ی غیراگر چه کفر تو باشد ولی مرا دین است
۴
چو دیر هست چه جویم نشان صومعه بازکه کنج صومعه ها مسکن مساکین است
صفحهٔ ۱ از ۲