خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد کن جان من که غمگین استرحم کن بر دلم که مسکین است
۲
روی بنمای تا نظاره کنمکآرزوی من از جهان این است
۳
دل بیچارگان به وصل دمیشادمان کن که نیک غمگین است
۴
گه گهم یاد کن به دشنامیسخن تلخ از تو شیرین است
صفحهٔ ۱ از ۲