خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می بده که در دادنِ می یاریهاستکار این است دگرها همه بیکاریهاست
۲
هیچ آرامش و آسایش و آسانی نیستدر عنا خانه دنیا همه دشواریهاست
۳
به خلافِ فقها پیر خرابات منمکه میانِ ورع و میکده بیزاریهاست
۴
گو ملامت گرِ بیفایده خود را دریابدر دلآزاریِ عشّاق گرفتاریهاست
صفحهٔ ۱ از ۲