خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در حضور دوستان می پرستاین گواهی میدهم اندر الست
۲
هرکه را دادند جام بی هُشیمست و لایعقل شدو از خود برست
۳
دل ز بدو فطرتم از دست رفتلاجرم اینجا نمی آید بدست
۴
چون ندادم دل به دلداری نِیَملایق و همصحبت اهل نشست
صفحهٔ ۱ از ۳