خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا از روی خوبان ناگزیرستنظر بر شاهدان چشمم منیرست
۲
برو خاطر به یاری ده که دایمدلِ صاحب نظر جایی اسیرست
۳
مریدی کو جوانی در بر آوردعجب گر دیگرش پروای پیرست
۴
نثارِ یک قدم در پایِ محبوباگر صد جان برافشانی حقیرست
صفحهٔ ۱ از ۳