خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ابتدا که لشکرِ ارواح برنشستعقل از سپاهِ عشق هزیمت کنان بجست
۲
اهلِ قیاس پس روِ عقلِ گریز پایما در بُلوک عشق فتادیم می به دست
۳
در پوستینِ شیوۀ ما اوفتاده اندقومی خیال بازِ هوس نا ِک خود پرست
۴
گر می خوریم و گرنه تفاوت نمی کندما بر قرارِ خویش همان واله ایم و مست
صفحهٔ ۱ از ۳