خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم چو من هرگز خراباتِ الستمستِ لایعقل به دنیا آمده ست
۲
تا سرِ عقل از گریبان برکنددامنِ آشفتگان ندهد ز دست
۳
خواهم از دنیا برون شد هم چنانمست تا بازم بر انگیزند مست
۴
انتظارِ صورِ محشر داشتنعمر ضایع کردن است ای بت پرست
صفحهٔ ۱ از ۳