خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستم امروز چنین مستی مستکه زمن نیستی آمد در هست
۲
گرنه پیوسته چنین باید بودپس چرا عاشق و مستم پیوست
۳
بر من انکار چرا چون همه‌‌اندعاشق و شیفته و دوست پرست
۴
محتسب مست و مشنِّع بر منکه دگر باره فلان توبه شکست
صفحهٔ ۱ از ۴