خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اقبال قاصدی که رسد از جنابِ دوستفرخنده طالعی که ببوسم خطابِ دوست
۲
ای پیک اگر هزار مهم فوت می‌شودچندان مرو که باز نویسم جوابِ دوست
۳
گر دوست را به خونِ محبّان ارادت استگردن نهیم و سر نکشیم از صوابِ دوست
۴
با دشمنان که غاشیهء جهل می‌کشندگو دستِ ما و دولتِ پا و رکابِ دوست
صفحهٔ ۱ از ۲