خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رایحه عنبرست بویِ بناگوشِ دوستخاصیتِ کوثرست در لبِ چون نوشِ دوست
۲
یاد نمیآورد از من و از حالِ مندوست مبادا چنین گشته فراموشِ دوست
۳
شرحِ مقاماتِ من چون همه دردِ دل استقصّه احوالِ من دور به از گوشِ دوست
۴
پا نهمی از شرف بر سرِ کیوان به فخریک شبی ار کردمی دست در آغوشِ دوست
صفحهٔ ۱ از ۲