خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار دگر هوایِ نشابورم آرزوستبر کف گرفته شیرۀ انگورم آرزوست
۲
خوش در کنارِ دوست میان نخ و نسیجتا روز خفته در شبِ دیجورم آرزوست
۳
او از پیِ عیادتِ من رنجه کرده پایبنهاده دست بر دلِ رنجورم آرزوست
۴
لولویِ زیرِ حُقّۀ لعلِ لبش نهانپیدا ز حقّه لولویِ منشورم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۲