خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا مسکراتی به تخصیص هستنه از شیرۀ رز ز جامِ الست
۲
چه مستی بود کز بخاری شوددماغی مشوّش سری گشته پست
۳
شرابِ محبّت کزو جرعه ییکند مرد را نا به جا و به دست
۴
که خود را به شورید گانِ طهورنیارند خمّاریان بازبست
صفحهٔ ۱ از ۳