خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو ده گذشت ز ماه و ده دگر باقی ستشکایت از ده باقی ز فرطِ مشتاقی ست
۲
که می دهد سه قدح از پیِ دوگانۀ فرضکه عقل منتظرِ یک اشارتِ ساقی ست
۳
ز برقِ پرتو مَی خاست جوهرِ آتشوگرنه از چه درو روشنی و برّاقی ست
۴
کسی که خوشۀ انگور می کند آونگبه حکمِ فتویِ من کُشتنی و معلاقی ست
صفحهٔ ۱ از ۳