خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غایب نشد زمانی از خاطرم خیالتدر پیش چشم دارم آیینهٔ جمالت
۲
هر بامداد دیدن رویت خجسته باشدفرخ کسی که گیرد بر خویشتن به فالت
۳
سر بر خط ارادت داریم و دیده بر درتا کی دهند ما را پروانهٔ وصالت
۴
دلها نثار پایت جانها فدای نامتگر خون ما بریزی این نیز هم حلالت
صفحهٔ ۱ از ۳