خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده خوریم ز اول شب تا دم صباحمستی کنیم چون شتران علم جناح
۲
زاهد که دل به شاهد دنیا دهد کجادر خانقه بماند و در خلوت و صلاح
۳
با دوست بایدم که چو بی دوست هیچ نیستآسایشی ز زندگی و راحتی ز راح
۴
گویند می مخور که حرام است بل که خوکبر مستحق به وقت ضرورت بود مباح
صفحهٔ ۱ از ۲