خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
راحت روح من است رایحه روح راحتا به صباح از مسا تا به مسا از صباح
۲
ساقی طاووس فر طوطی شکّر شکنمرغ سحر را بگو باز گشاید جناح
۳
خواب گران تا به کی خیز سبک می بدهاهل دل از می کنند وقت سحر افتتاح
۴
از الم حادثات جز به می البتّه نیستهیچ خلاص و فرج هیچ نجات و فلاح
صفحهٔ ۱ از ۳