خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۳۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدای با تو کسی را دل آشنا مکنادوگر کند چو من از خان و مان جدا مکناد
۲
چو من ضعیف و حزین و نزار مرغی رابه دام و دانه ی عشق تو مبتلا مکناد
۳
اسیر عشق تو کردم دل از طریق صوابکس از طریق صواب این چنین خطا مکناد
۴
امید هاست مرا کز خودم جدا نکنیوگر تو قصد جدایی کنی خدا مکناد
صفحهٔ ۱ از ۳