خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر دگر باره مرا با تو ملاقات افتداتّفاقی عجب از محضِ کرامات افتد
۲
با رقیبانِ خیالت که نگه بانِ من اندهر شبم بر سرِ کویِ تو مقالات افتد
۳
بر من آخر چه ملامت که ملک در ملکوتدر سجود از پیِ وصلت به مناجات افتد
۴
همّت آن است که از جانبِ ما میل کنیهیچ باشد که ارادت به سویِ مات افتد
صفحهٔ ۱ از ۲