خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دولتِ آن کس که عمر با تو گذاردهر که نه در بندِ تست بخت ندارد
۲
آن که زیارت کند ترا به ارادتحاجتِ آن نبودش که حج بگزارد
۳
نی غلطم بر تو مدّعی به محبّتبر نخورد گر چه تخمِ مهر بکارد
۴
عمر بباید که باغ بان چو تو سرویدر چمنِ باغِ روزگار بکارد
صفحهٔ ۱ از ۳