خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وداع یار گرامی نمی توانم کردکه احتمال سفر زار وناتوانم کرد
۲
زدوستان شفیقم که می رسد فریادز دست دل که دگر باره داستانم کرد
۳
ز کارنامه افعال دل یکی این استبه اعتبار که صد بار قصد جانم کرد
۴
نه سهو می کنم از دست دل نه می نالمکه پای بند بلا یار مهربانم کرد
صفحهٔ ۱ از ۳