خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که پیشِ غم از صابری سپر سازدغذایِ دل مگر از گوشۀ جگر سازد
۲
به رنجِ هجرِ تو در ساختم چو ممکن نیستکه با کسی به مدارا غمِ تو در سازد
۳
دلِ زمانه بسوزد ز سوزِ من چو دلمنوایِ عشقِ تو با نالۀ سحر سازد
۴
مرا به عشقِ تو تقدیرِ چرخ راه نموداگر نه عقل ز پیشِ بلا حذر سازد
صفحهٔ ۱ از ۲