خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۴۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرد را که می ننگ و نامش بسوزدبده تا حلال و حرامش بسوزد
۲
به بد گفتن ما فقیه فسردهزبان در مکش گو که کامش بسوزد
۳
مدام از پی ما چه تشنیع داردبیا گو بخور تا مدامش بسوزد
۴
اگر عشق در جانش اندازد آتشرکوع و سجود و قیامش بسوزد
صفحهٔ ۱ از ۳