خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که باشم که مرا چون و چرایی باشدیا چه مرغم که مرا با تو هوایی باشد
۲
شدم از دست خیال تو چو سوزن باریکسر آن رشته هم القصه ز جایی باشد
۳
گرنه سر در سر کار تو کنم پس دیگرچه به تدبیر چو من بی سروپایی باشد
۴
می نمایند به یکدیگرم از دور عوامهرکه عاشق شود انگشت نمایی باشد
صفحهٔ ۱ از ۳