خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساربان هشیار و اشتر زیر محمل مست شدکاروانی چون شتر منزل به منزل مست شد
۲
نه غلط کردم که زیر دست و پایش هر کجابرگذشت از خاصیت هم آب و هم گل مست شد
۳
کیست آن خورشید در ابر عماری می به دستکآفتاب از رشک آن شکل و شمایل مست شد
۴
چاک زد چون دامن گل پرده اهل صلاحکز خمار نرگسش هشیار و عاقل مست شد
صفحهٔ ۱ از ۲