خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمه خضر دهانی‌ست که جان می‌بخشدروح را معجزه روح روان می‌بخشد
۲
ما خرابیم و یبابیم* و مقامات کمالبه خراباتی بی‌نام و نشان می‌بخشد
۳
با من و تو به جز از عشق بر او چیزی نیستطاق ابرو و مژه تیر و کمان می‌بخشد
۴
با من و با تو به جز بخشش او چیزی نیستفطرت است این چه توان کرد چنان می‌بخشد
صفحهٔ ۱ از ۳